De centrale regering heeft bij de EU een verzoek ingediend om aankopen door niet-ingezetenen op de Canarische Eilanden te beperken. Zou een soortgelijke aanpak de woningcrisis op Mallorca kunnen verlichten? Welke voor- en nadelen zijn hieraan verbonden?
Het debat over aankoopbeperkingen voor buitenlanders, dat door het verzoek van Madrid in Brussel op gang is gekomen, wint aan belang op Mallorca. In wezen gaat het erom de aankoop van grond of woningen te koppelen aan permanent woongebruik.
Hoewel de Balearen juridisch anders worden behandeld dan de Canarische Eilanden, weerspiegelt de discussie de gespannen woonsituatie. Stijgende huurprijzen en woningtekorten bepalen het dagelijks leven van veel mensen.
In vergelijking met andere regio’s zijn de vierkante meterprijzen op de Balearen hoog. Sociale initiatieven wijzen erop dat veel inwoners geen betaalbare woonruimte kunnen vinden. Terwijl activisten strengere maatregelen tegen speculatie eisen, waarschuwen vertegenwoordigers van de bouwsector voor economische risico’s.
Een genuanceerde kijk op de juridische handhaafbaarheid, de noodzaak van begeleidende maatregelen om het aanbod te verbeteren en de mogelijke gevolgen voor investeringen is van cruciaal belang. Een pure koopstop voor niet-ingezetenen zou op korte termijn speculatieve aankopen kunnen verminderen, maar brengt het risico met zich mee van investeringsverschuivingen, een daling van de bouwactiviteit en negatieve gevolgen voor de arbeidsmarkt.
Bovendien zouden fiscale en regelgevende mazen in de wet kunnen worden misbruikt. Daarom is er een alomvattende strategie nodig die aankoopbeperkingen combineert met maatregelen ter bevordering van de woningbouw en ter ondersteuning van huishoudens met een laag inkomen.
Bron: agentschappen
